Śnieżka

Śnieżka (1603 m npm) – najwyższy szczyt w Karkonoszach i całych Sudetach (szlaki z Karpacza). Ma postać stożka, z którego rozchodzą się trzy grzbiety: na pd.-wsch. Grzbiet Ruzowej hory (1390 m npm), na zach. grzbiet Równi pod Śnieżką i na wsch. Czarny Grzbiet z czarną kopą (1407 m npm). Od pn. zbocza Śnieżki opadają do Kotła Łomniczki, a od pd.-zach. podcinają ją urwiste stoki Upskiej Jamy. Panuje tu specyficzny mikroklimat typu subpolarnego, dlatego wykształciła się roślinność alpejska.

Średnia temp. najcieplejszego miesiąca, lipca wynosi 10,9 st. C, a najzimniejszego – stycznia –6,3 st. C. Średnia roczna temperatura wynosi tu tylko 0,3-0,4 st. C. W ciągu roku spada tu ok. 1054 mm deszczu. Opady śniegu mogą występować przez cały rok, pokrywa śnieżna utrzymuje się przez ponad 150 dni w roku. Występują tu również silne wiatry oraz częste zamglenia.

Pierwsza wyprawa na Śnieżkę miała miejsce prawdopodobnie w 1456 r. od strony czeskiej. Śnieżka przyciąga turystów ze względu na możliwość podziwiania rozległej panoramy, niekiedy widoczność jest na odległość ponad 100 km.

Na szczycie zabytkowa kaplica z 1681 roku oraz oryginalne w kształcie schronisko mieszczące także obserwatorium meteorologiczne.  Można je zwiedzać. Śnieżka przez 8 miesięcy w roku pokryta jest śniegiem lub lodem i czasem wystaje ponad chmurami, co czyni ją wówczas niezwykle atrakcyjną widokowo. Ze szczytu rozpościera się wtedy najwspanialsza panorama w Sudetach. Zimą może jednak być niedostępna.